Deelnemers vertellen

april 2017

“De dagen in het klooster, het meemaken van de vieringen, de prachtige gezangen, met jou in de ochtend in de kou in alle vroegte naar de kerk lopen, de ontmoetingen met de pères, ik heb er van genoten, heerlijk om mee te maken en dat zal vast nog eens gebeuren.
Maar het meest waardevol was het werken met jou.
Jouw begeleiding, jouw meesterschap heeft me veel gebracht.
Wat een gunst heb je mij verleend lieve Babette door zo, zonder voorbehoud, voor mij klaar te staan.
En je tijd en aandacht aan mij te geven, me te helpen om verder te gaan in mijn proces.
Echt mijn dank daarvoor,  diepe dank!
Ik denk veel aan wat ik heb ervaren tijdens de ‘werksessies’.
Het kruis ligt op mijn tafel, het masker heeft een plekje tussen stenen en schelpen, ik heb er een heel fijn en mooi, lief, zacht kettinkje bijgelegd.Ik ben er blij mee, doet me goed om dit om me heen te hebben en herinnerd te blijven.
Ja, ik ben verankerd.
Ja, ik geloof in het natuurlijk verloop van de dingen, dat het precies goed en juist is wat er gebeurt in ons leven.
Dat er een verbondenheid is met de hemel, het hogere waar God verblijft, en met de aarde, het Gewone, waar wij mensen verblijven en het te doen hebben.
Ik weet niet hoe het verder gaat met mij, met werk, met de liefde.
En ik hoef het ook niet te weten.
Ik voel me zo volvertrouwen.
Ik voel zo’n stevigheid in mijn bekken; ik kan werkelijk daar een anker voelen.
En nu ik dit zo aan je schrijf, valt mij in dat het symbool van een anker en van een kruis verwant zijn aan elkaar.
Bij beide is een horizontale en een verticale as die verbonden is met elkaar!
Ik weet heel goed dat ik mezelf hier steeds aan heb te herinneren.
Dat het noodzakelijk is dat ik gevoed blijf en dat ik daar zelf voor moet zorgen.
Dus yoga doen, meditatie doen, bidden.
En dansen en blij zijn en fijne dingen doen.
En soms even naar een klooster, of hulp van een lieve wijze vrouw!”

 

“Een paar dagen werken met Babette is een feest van thuiskomen.
Haar levenservaring, hoe zij in het leven staat, haar wijsheid en juiste afstemming, maakt dat ik kom tot de kern van waar het over gaat op dit moment in mijn leven.
De creatieve middelen die zij gebruikt in het werken maken dat ik toegang krijg tot mijn eigen wijsheid. Mijn eigen bronnen van waaruit ik kan putten in mijn dagelijks bestaan worden meer aanwezig en daardoor mer toegankelijk voor mij.
Ik krijg helder inzicht in waar ik sta in mijn leven en wat ik te doen heb.”

januari 2017

Sneeuw.
“Eigenlijk het enige woord wat ik kan schrijven. De samenvatting van de hele ervaring is, sneeuw.
Wat alles even bevriest, dempt, barricardeert en vertraagt…..maar helaas is die weelde niet eeuwig.
Die stille witte week in de bergen, een landschap dat meer op de hemel leek, waar de tijd stil stond en tegelijk zo belangrijk was.
Zaken die op dit witte palet duidelijk afsteken……waar geen spoor van ongezien blijft…..
Hoewel ik zo graag even onzichtbaar wilde zijn, verdwenen en alleen, bleef hier onverwachts niets ongezien.
De grootste uitdaging was deze week mijn verhouding tot die omgeving, in tijd en ruimte, waarin ik nou eenmaal aanwezig was.
Ik dacht het nodig te hebben me op te sluiten……maar zag nu dat dat juist was wat ik de afgelopen jaren had gedaan.
Ik dacht het nodig te hebben niets te doen, uit te rusten, maar zag dat ik via die weg nooit rust zal vinden, dat de oplossing ligt in gestructureerde activiteit, in ritme. Een klooster, een kader, een klok.
Zo graag was ik gebleven, had ik van een bezinningsweek een leven willen maken, met deze groep van zes en de zesentwintig monniken.
De dankbaarheid die ik voel naar deze groep en voor Babette om mij hier naar toe geleid te hebben neemt elke dag nog toe en heeft inmiddels een onhandig formaat aangenomen waar ik geen raad mee weet.
Eeuwigheid, eindelijk werd ik herinnerd aan het gevoel dat je wenst dat iets eeuwig kan duren, het gevoel dat ik jaren geleden had precies op deze manier. Blijkbaar waren de omstandigheden hier precies zoals toen ik zo gelukkig was, óók in een klooster….waar de kunstacademie gevestigd was. Dag en nacht volgens een gezamenlijk ritme werken, creëren in saamhorigheid, op zoek naar de hoogste schepping van schoonheid. Dat dit doel mag zijn.
Zoals ik zoek naar de manier dat doel te dienen, in de meest volmaakte vorm.
Eindelijk waren de condities weer compleet om die kant van mezelf terug te zien, en herinnerd te worden aan de ware reden van mijn komst. De schaduwkant ook…… een kant die destijds het doek liet vallen voor dat grote geluk. Het verbaasde mij zo dat ik zelfs in het klooster, op een bezinningsweek, een totaal onschuldig decor…..evengoed en onvermijdelijk geconfronteerd werd met de gevolgen van mijn enthousiasme.
In eerste instantie was ik boos op mezelf, zelfs nu, hier, degene te zijn die te laat komt, omdat ik alles tegelijk wil doen, omdat alles zo geweldig is, omdat ik geen mis wil missen, omdat ik alles wat aangereikt wordt wil aannemen. De sneeuw doet zo zijn best tegengas te geven maar ik baan me zo snel mogelijk een weg, ren op sokken de bevroren paadjes heen en weer, overal tegelijk aanwezig en eigenlijk nergens.
Mijn behoefte om onzichtbaar te zijn, fijn verscholen in de schaduw van de kerk, luisteren zonder te spreken, of heel lang te wandelen zonder terug te komen…..was alweer in tweestrijd geraakt met met de wens mijn dankbaarheid in complete aanwezigheid te uiten, zo blijkt zelfs deze week mijn agenda vol van al die  dubbele plannen en afspraken.
Achteraf besef ik me dat het nodig was dat die schaduwkant zich ook voordeed. Het gedeelte dat ik vergeten was in het licht van die prachtige herinnering, het tijdperk van geluk – was niet zomaar ‘geëindigd’ het is geëvalueerd en op weg naar een vorm die stand kan houden.
Grappig hoe op de heenweg mijn hele hoofd gevuld was van zaken die me zelfs alle nachten wakker houden, maar zo gauw de sneeuw in beeld kwam deze zaken compleet uitgewist werden. Het bleken maar topjes van de ijsberg, de dingen waar ik werkelijk mee gevuld was lagen in het hart. Het absurde feit…is dat dit hart zo hard klopte…zo naar voren kwam op alle manieren. Ik vond het nooit nodig dit hart aandacht te geven, een symbool dat ik toeschreef aan clichématige zwakte.
Maar dan, terwijl we hem niet meer verwachtten, voegt een man zich bij de groep. Ik was blij met deze laatste figuur, want nu waren alle elementen aanwezig, dit groepje was wel het meest diverse gezelschap wat daarin zo harmonieus spiegelend was. Ik heb veel gedacht aan ieders functie in het gezelschap en zou kunnen zeggen dat deze laatste man een soort herder was. Hij zag iedereen en bleef altijd scherp luisteren en vragen stellen, hij had overal aandacht voor. Hij herinnerde mij zo sterk aan iemand….en daarmee aan het hart en ik merkte dat mijn eigen hart nooit geheeld was. Het is gebroken, iets waarvan ik dacht dat het er niet toe doet, maar er sinds die tijd niets tot stand gekomen is. ik geen punt op papier krijg en geen mens op de thee. Het imploderende gevoel zoveel te willen, maar niets te kunnen. Het maakt ongelukkig en ongeremd ongeduldig. Ik ben hem heel dankbaar voor hoe hij naar mij heeft geluisterd en hoe hij heeft gereageerd. Deze man bleek cardioloog te zijn, ongelooflijk….hij was echte hartendokter. Ik hoop dat de groep  zich net zo gezegend heeft gevoeld in dit gezelschap als ik. Bij het afscheid zei een van de monniken ook nog “luister naar je hart.”
Deze week was voor mij pure revalidatie, opnieuw leren tekenen, zelfs praten. zingen zelfs! Ik zal nooit vergeten hoe we tijdens het knippen en plakken van collages samen hetzelfde liedje begonnen te zingen, helemaal vanzelf.
Hoe fijn te zien hoe iedereen met de resultaten omging…ik was overdonderd van het geheel een kan me niets herinneren van wat ik allemaal gezegd heb, ik weet nog steeds niet waar ik moet beginnen.
De saamhorigheid….zoals in al die gebedsdiensten samen te zingen…zo moet het zijn!
Babette heeft mij weer laten tekenen die dagen, zonder oordelen, dingen maken. Ze is een fee, die alles al lang heeft gezien voordat je het zelf ziet…die jou ziet….gezien worden.
Ik dacht het nodig te hebben geen contact te onderhouden, met niemand, geen vrienden en geen familie. De afgelopen jaren heb ik iedereen van mijn geheugen proberen te wissen en vooral mijzelf bij hen. Ik ga mijn horloge halen, die hangt in het huis an mijn ouders waar ik al twee jaar niet geweest ben. Dan begint een nieuw tijdperk.
Al deze dingen zijn niet te onderdrukken en komen dan natuurlijk boven in je slaap, tot je niet meer slaapt, tot je altijd slaapwandelt. Niet echt aanwezig, niet echt in leven.
Het zal even duren tot ik helemaal wakker ben. Maar het mooie is dat wanneer je een keus maakt, je wereld zich vanzelf zodanig inricht. de maandagochtend daarop begon ik aan nieuw werk, op een plek waar die condities ook aanwezig lijken te zijn…een groep saamhorigen, een gezamenlijk doel: de schepping van hemelse plaatsen op aarde”.
Laura Verhaeg

“De bezinningsweek van Babette in Chevetogne was een warm bad van aandacht en inspiratie.
Ik ging naar huis met een koffertje vol goede moed en ideeën.
In een individueel gesprek met Babette kon ik mijn hart luchten en een aantal dingen in een breder perspectief zien.
Het is heerlijk dat zij uit zoveel (spirituele)bronnen weet te putten.
In het klooster te kunnen zijn, het dagritme van de monniken te volgen, de Byzantijnse kerkzang en het luiden van de klokken te horen, was een groot geschenk.
In de stilte realiseer je je hoe de eeuwenoude tradities voortgezet worden.
Het is ontroerend om de namen op het kerkhof te lezen van de broeders die daar jarenlang aan bijgedragen hebben.
Het eenvoudige eten was heerlijk.
Mooi om te zien hoe vaak iets van de vorige dag verwerkt werd in een nieuw (voor)gerecht.”
Annette

“Mijn retraite in Chevetogne.
Kortgeleden was ik met vijf anderen in het klooster van Chevetogne, prachtig gelegen in de Ardennen.
Dit klooster werd in 1923 gesticht door Lambert Beauduin in de orde van de Benedictijnen.
Twee kerken maken deel uit van het complex, de Latijnse en de Byzantijnse kerk.
Vanaf het begin breed gedragen door de oecumene wereldwijd.
Dank ook aan Annette, Ammelie, Laura, Wouke en Rob die, ieder met hun eigen inbreng, deze week zo bijzonder maakten.
Bijzondere dank ook aan Babette die ons deze week begeleidde en de creativiteit in mij naar boven haalde.
Naast creatief bezig zijn, wandelen en lezen was het bijwonen van de diensten een bijzondere ervaring.
De diensten in in de Byzantijnse kerk raakten mij diep.
Het zingen van de monniken was wonderschoon.
Klokken.
Het luiden van de klokken van de Byzantijnse kerk op zaterdagavond was indrukwekkend.
Normaal slaat de grote klok automatisch op het hele en halve uur, nu werden ook de kleine klokken door de monniken zelf geluid.
Wij stonden buiten te luisteren, in de sneeuw, onder de prachtige heldere sterrenhemel zoals je in ons land maar zelden ziet.
Na op zondag nog een dienst bijgewoond te hebben in de Byzantijnse kerk en de laatste keer met elkaar genoten te hebben van het heerlijke eten, was het tijd om naar huis te gaan.
Aan een bijzondere week, die ik niet gauw zal vergeten, was een einde gekomen.”
Margot Mekkes

november 2016

“Ik heb de week met jou in Chevetogne als een goede en zinvolle week ervaren.
De vele contacten en intensieve gesprekken waren waardevol.
Dankzij jouw goede begeleiding is denk ik ieder welgedaan.
Voor mij was de bedding in de liturgische diensten van Chevetogne een weldaad!”
A.v.D.

“Het is niet in woorden uit te drukken hoe magisch deze plek is en wat de rust, de stilte, het ritme en je eigen proces van bezinning in deze week voor uitwerking op je hebben.
Babette is hierbij ondersteunend, warm en laat je je eigenproces in je eigen tempo doormaken.
Het is een avontuurlijke reis van bewust worden van hetgeen zich in je onderbewustzijn afspeelt.
De creatieve middelen ondersteunen hier op een heel natuurlijke manier bij.
Het ritme van de kerkdiensten, het pad afwandelen, de natuur, de stilte en het luisteren naar de prachtige gezangen die rustgevend , helend en bijna hypnotiserend waren.
Ik heb veel kracht gehaald uit deze bezinningsweek die ik heb mogen beleven met prachtige mensen.
De ontmoetingen waren waardevol en hebben mij diep geraakt.
Ik denk er nog regelmatig aan terug en kan het gevoel van de week goed vasthouden.
Bijzonder!”
Esther

februari/maart 2016

“Van te voren niet voor te stellen en achteraf bijna niet te bevatten: deze retraite is een prachtige ervaring.
Babette voelt goed aan wat iemand nodig heeft om tot die onvermoede inzichten te komen, ook als die inzichten even niet ‘als vanzelf ‘ verschijnen.
De omgeving van het klooster met de prachtige diensten versterkt het proces dat zich ontvouwt tijdens de creatieve opdrachten.
En vice versa heeft de retraite de beleving van de diensten geïntensiveerd.
Bijzonder en intrigerend!”
N.T.

“Het was bijna magisch hoe’t onderbewuste via relatief simpele opdrachten, technieken in klei, verf en papier etc. tot je sprak in zeer heldere taal.
Deze reis naar bekende en onbekende delen in jezelf in combinatie met ’t diep bezielde gezang van de monniken èn de natuur en stilte maakten deze retraite completer dan compleet.
Babette begeleidde ’t geheel op zeer integere wijze en met grote wijsheid waardoor ieders authentieke proces er totaal mocht zijn en opnieuw leven kreeg ingeblazen.
De slotavond was zó betoverend, die vergeet ik nooit meer.
Die zette de kroon op deze meer dan goddelijke retraite.”
Marije

november 2015

“Lieve Babette, wat ben ik je dankbaar voor de week in Chevetogne!
Het programma zat zo goed in elkaar dat ik “vanzelf” in een proces van bezinning, verdieping en nieuwe inzichten kwam, ook door jouw rustige en warme manier van benaderen.
Daarbij de prachtige Byzantijnse diensten, de mooie ontmoetingen en de spiegelingen in de groep heeft het tot een bijzondere en waardevolle ervaring gemaakt;
precies wat ik op dat moment nodig had!”
Een harte-groet van Len.

december 2014

“Nu, zo’n anderhalve maand na de retraite, kijk ik terug op een hele bijzondere week in mijn leven.
Zo’n week van introspectie, rust en alleen zijn in een kleine groep van gelijkgestemden, maakt het mogelijk om orde in de vaak onoverzichtelijke maalstroom van het dagelijks bestaan te krijgen.
Mede door de eenvoudige hulpmiddelen die Babette aanreikte, door de gedragen, serene rust van de byzantijnse gezangen en door de landelijke, bosrijke omgeving, kwam ik tot het inzicht dat ik mijn talenten niet of nauwelijks gebruik voor mijn eigen welbevinden.
Door te focussen op eenvoud, keuzes maken en gebruik van intuïtie, werd me duidelijk dat naast fotografie, muziek en schilderen ingrediënten zijn die ik erg mis in m’n leven.
In het hier en nu komt er weer muziek in m’n leven, vanuit onverwachte hoek!
Ik vertrouw erop dat ook het schilderen wel weer een plekje gaat krijgen.
Het was heel fijn om dit samen met mijn vrouw mee te kunnen maken.
Mijn dank gaat uit naar Babette, voor haar soms onmerkbare leiding en sturing!
Naar alle medecursisten, voor hun heel bijzondere aandacht, vertrouwen en persoonlijke verhalen en naar de monniken van Chevetogne voor hun aanwezigheid en prachtige gezangen.”
Peter de Rijk

“Ik heb me af laten leiden door de dingen van het moment, maar het was wel goed om daarna weer even terug te keren naar de retraite…ik voel dat het me goed doet om me weer te concentreren op wat Chevetogne me gebracht heeft in een tijd waarin persoonlijke omstandigheden zo waren dat ik veel last had van onrust, verdriet, frustratie, woede.
Door de stilte, het ritme van het klooster, het gezang van de monniken, de creatieve werkvormen, jouw rustige aanwezigheid, heb ik mijn kern, mijn balans gevonden: dat ik mag vertrouwen.
Vooral jouw openheid en rustige aanwezigheid was fijn: wanneer nodig kon er gepraat worden. Juist ook de creatieve workshops waren voor mij belangrijk: uit mijn hoofd en in mijn lijf, in mijn voelen en ervaren komen: daar kon ik vinden wat er bij mij speelt.
En met de werkvormen kon ik ook experimenteren wat ik nu echt nodig heb, wil etc.
Ook de dagsluiting in de orthodoxe kerk was belangrijk voor mij: deze gaf me rust, zoals père Cyrille zei: ik kwam langzaam van mijn plankje af en was open om te ervaren, om in verbinding te gaan en om voor het slapen gaan alles over te geven aan…. ik heb heerlijk geslapen, dat had ik lang niet gedaan en ik slaap nog steeds goed!
De producten die ik gemaakt heb krijgen een eervol plekje in mijn nieuwe huis ter inspiratie!”
Met vriendelijke groet,
Rufi van Rooij

21-12-2014

“Vlak voor de kerst…….. zo weinig uiterlijk vertoon is er hier.
De kerstboom ligt nog in de tuin van het klooster.
Van binnen was het voor mij de hele week echte kerst, ik voel dat iets geboren gaat worden
waarvoor ik dankbaar zal zijn.
Dit gevoel geeft me ontzettend veel rust.
En daar kwam ik voor.
Bedankt Chevetogne.
Bedankt fijne groep.
Bedankt lieve Babette.”

“Even terug naar Chevetogne…..was een super start voor de Kerst.
Ik denk er best wat wijzer te zijn geworden.
De CD is als kerst CD bijna grijs gedraaid.
Mijn creatieve werkjes van Chevetogne en ook die van mijn privé sessies bij jou Achter de kerk van enkele jaren terug heb ik oudejaarsdag aan mijn kast en spiegel geplakt, kan ik 2015 mooi mee beginnen me te bezinnen.
Ik ga er regelmatig een fijne blik op werpen.”
C.t.B.

september 2014

“Ik heb de week in Chevetogne als heel plezierig en bevrijdend ervaren.
Vooral de kerkmuziek heeft me veel troost gegeven en doet dat nog, want ik luister vaak naar de cd.
Ook de creatieve bezinning en de ontmoeting met jou en de anderen vond ik erg fijn en ik denk er graag aan terug.
Vond dat je de week veel gestalte hebt gegeven door de dingen die je ons liet doen, maar ook hoe jij daarin stond en ons begeleidde.
Dankjewel en ik denk dat ik nog wel eens met je mee wil.”
H.R.

“Een week vól ervaringen…….creatieve…….ontmoetingen…….inzichten.
Genoten heb ik van de stilte in de natuur rondom het klooster.
Niet te vergeten de zang van de monniken.
De aandacht en zorgvuldigheid waarmee Babette ons deze week begeleidde.
Klasse!
Het was echt Voeding voor de Ziel.”
Heleen

“Een heerlijke week in Chevetogne, een week vol verrassingen, een weekje er totaal uit, een hele andere wereld: rust, natuur, geheel tegen mijn verwachting in een mooie slaaapkamer met prachtig uitzicht.
Dagen vervuld van creativiteit, bezinning, mooie muziek van de monniken en in de vrije tijd heerlijke wandelingen, buiten zitten lezen of rusten.
En dat alles onder de fantastische leiding van Babette.”
Beppie

“Binnen de orde van Chevetogne
zingen de broeders
muziek die doordringt in je hart
zingen en bezinnen in vrijheid
in de ruimte die wordt gegeven
doen, denken en danken
klokken vertolken een verhaal
van liefde voor het leven
binnen de orde van Chevetogne
zingen de broeders
muziek die doordringt in je hart.”
Klari

augustus 2014, bij de Clarissen in Megen

“De kloosterweek lijkt al weer ver weg, maar de mooie dingen, daar opgedaan, reizen met me mee.
Ik heb stappen gezet in loslaten, zoals aan verhuisbehoefte toegeven, ook ga ik waarschijnlijk met de praktijk stoppen.Het boeit me niet voldoende meer.
Ik wil me op een ander pad gaan begeven.
Veel veranderingen dus.
Wat afstand nemen al niet te weeg brengt…..
Nogmaals dank voor de mooie tijd, die ik met jullie mocht beleven samen met de Clarissen.”
Carla G.

 

maart 2014

“Als ik terugdenk aan Chevetogne voel ik meteen weer de ruimte en het plezier.
Een fijne herinnering!
Wat een fijne week was het en wat hebben we een geluk gehad met het weer!
In de drukte van alle dag denk ik er graag aan terug.”
M.B.

“Nog steeds denk ik met grote dankbaarheid terug aan de tijd in Chevetogne.
Met grote reserve ben ik aan dit onbekende avontuur begonnen.
Het was GEWELDIG, zeer zeker voor herhaling vatbaar.
Gesterkt en zeer gemotiveerd ben ik nu, na twee weken nog altijd.
Nogmaals grote dank, hartelijke dank!”
Noëlle P.

“Van 24 t/m 30 maart was ik op retraite bij de Benedictijnen
Babette wist deze week met creatieve opdrachten te verfijnen.
Ik heb enorm genoten van de prachtige omgeving en het mooie weer
van de Byzantijnse en Latijnse diensten en de fijne groepssfeer.
De rondleiding van Père Gabriēl door de kerk
gaf mij een verduidelijking van de riten en het prachtige schilderwerk.
Mijn kamer in Emmaüs had een mooi uitzicht op de groene heuveltoppen
en wat heb ik gelachen tijdens het ontmoetingsspel met de gipskoppen.
Na de stilte van de maaltijden vond ik bij het afwassen een maatje,
Mark uit Den Haag, met veel gevoel voor humor en tijd voor een praatje.
Op zaterdagavond een feestelijke presentatie van ons werk,
op zondagochtend de plechtige liturgie in de byzantijnse kerk.
Dan het afscheid van elkaar en ieder weer op weg naar het eigen huis.
Deze retraite was voor mij ‘voeding voor de ziel’ of te wel een thuis.”
Henri G.

“Eind maart 2014 heb ik zeven dagen lang genoten van de week met Babette Duns in Chevetogne.
Wat een zaligheid om eens een week niets te moeten, maar te genieten van de rust en te luisteren naar jezelf (en elkaar).
Babette nodigt je uit om je hierin te laten gaan en je daarbij heel prettig te voelen.
Ze schept een heerlijke ruimte! GeesKuit
Een mini-retraite, waar ik de smaak van te pakken heb!
Het kloosterleven waar we te gast zijn draagt bij aan bezinning en het zijn in ‘hogere sferen’ met prachtige muziek en stilte rondom.
De ligging, de accommodatie en het eten zijn ook nog eens uiterst aangenaam.
Tja, een paradijs op aarde. Het is er!”                                                                                               Geesje K.

september 2013

“Na een flinke tegenslag was ik op zoek naar een manier om de voeten weer stevig op de grond te krijgen.
Het verblijf in Chevetogne met Babette heeft daar enorm bij geholpen.
De combinatie van de monastieke rust, de byzantijnse gezangen, de creatieve werkvormen, de stilte en vooral het schrijven, waarmee je jezelf kunt dwingen gedachten af te maken, heeft Chevetogne voor mij tot een keerpunt gemaakt en heeft me geholpen de draad weer op te pakken.
Het voelt als een geschenk.”
Tom M.

“Geraakt.                                                                                                                                       Eigenlijk omvat dit ene woord alles. Geraakt ben ik door de plek, het zingen van de monniken en wat creatief bezig zijn en stilte met me doen!
Wat een enorm cadeau om je te laten onderdompelen in deze “warme” omgeving van diensten, rituelen en prachtige stemmen waardoor mijn diepgewortelde geloof weer voelbaar is.
En Babette, die tijdens en na de creatieve opdrachten in stilte steeds op het juiste moment de juiste woorden heeft, de juiste vragen stelt en mij helpt weer een stap “dichter bij mijzelf te komen”.
Fijn dat ik als aankomend stembevrijder ook een rol kon vervullen tijdens deze week.
Kortom, geraakt.
Gelukkig heb ik de CD’s nog!”
Annet V.

“Ik vond het verblijf in Chevetogne een heel bijzondere ervaring.
De sfeer, de Byzantijnse rites, de wandeling in het donker naar het klooster, het klokkenspel midden in de nacht, de kennismaking met het kloosterleven en de monniken.
Het was ook fijn, dat we een apart onderkomen hadden. het voelde gelijk als een thuis.
Jouw activiteiten Babette, waren in harmonie met het gebeuren in het klooster”.
W.S.

“Thuiskomen was toch weer moeilijk en ik heb er gans de week veel last van gehad.
De cd van Chevetogne heb ik veel opgelegd, dat was troostend en nog twee mandala’s getekend en geschilderd.
Terug in Chevetogne is voor mij de luxe van eenvoud!
Mooie omgeving, rust, stilte, creatief bezig zijn, het klooster en de mooie gezangen waar ik diep door geraakt ben!”
Emanuelle (N).G.

mei/juni 2013

“Ik kijk terug op een veelkleurige week met veel mooie ervaringen en contacten met jullie en met het ‘Hogere”.
Ik merk dat mijn creativiteit lekker doorstroomt. Ik heb ook veel meer en andere energie”.
M.B.

“Er is veel in beweging gezet.
Vandaag heb ik de nieuwste cd naar mijn ouders gebracht.
Ze vonden het prachtig.
Mijn moeder was een beetje ontroerd.
Ik denk dat ik haar een keer meeneem naar het klooster om daar een dag of twee te verblijven.
Ik weet zeker dat ze de diensten ook prachtig zal vinden”.
Els D.

“Ik heb een prachtige bezinningsweek gehad.
Ben nu drie dagen in mijn tuin aan het klussen en merk dat ik dit monnikenwerk nu goed kan doseren.
Ik heb er meer voldoening van ook tijdens de klus”.
R.V.

“In de eerste plaats nog eens heel veel dank aan Babette, wat mij betreft gids op onbekend terrein.
Het is heel bijzonder hoe je als buitenstaander opeens deel uitmaakt van een groep die ondanks individuele verschillen toch zoveel gemeenschappelijks blijkt te hebben dat was voor mij een heel ontroerende ervaring.
Het was een onvergetelijke week door jullie allemaal en het kloosterleven is mij heel goed bevallen. Ik denk er met vreugde aan terug.
Zelfs het afwassen was een belevenis.
En dan het koor en de stilte, geen tv, geen krant, geen radio………..”
R.C.

“Inmiddels weer een week thuis en nog steeds zindert het gevoel van Chevetogne na.
Maandag was ik nog vrij zodat ik weer een beetje kon aarden in het ‘gewone’ leven.
Er iets veranderd.
De energie van Chevetogne is zo voelbaar in mij aanwezig.
Deze energie combineren met de dagelijkse gang van zaken is lastig, maar ik ben dankbaar dat ik me zo bewust ben van deze energie.
Het maakt me er op attent dat ik ruimte kan nemen om voor de stilte te kiezen.
Het ‘kloosterleven’ vond ik een bijzondere ervaring.
Het ritme volgen, de diensten met de prachtige zang van de monniken, de maaltijden in stilte en de creatieve ochtenden maakten het voor mij mogelijk naar binnen te keren.
Het was fijn om te delen, maar ook te luisteren naar de ander.
Er was ruimte voor verdriet en een volgend moment konden we ook weer heerlijk samen lachen.
Een ander moment kreeg ik weer een spiegel voorgehouden.
Alles mocht er zijn.
Ik heb veel warmte, liefde en betrokkenheid gevoeld.
Dit alles onder de bezielende, liefdevolle en inspirerende begeleiding van Babette in een hele mooie omgeving.
Ik heb geleerd en nieuwe inzichten gekregen.
Dank hiervoor allemaal.
We zijn drukdoende met de voorbereiding van de vakantie terwijl ik merk dat ik het lastig vind om in een andere energie te komen.
Ik heb minder behoefte omdat ik in Chevetogne veel energie en bagage heb gekregen.
Bijna dagelijks luister ik naar de mooie gezangen van de monniken, het raakt iets in mij, is meditatief.
Heel bijzonder.”
R.J.

“Wat een religieuze vakantie heb je ons gegeven.
De byzantijnse diensten met hun prachtige zang, het eten in stilte.
Het gesprek dat p.Cyrille hield zal ik nooit vergeten omdat ik met een paar dingen zat die me aanspraken.
De cd van Chevotgne speel ik ’s avonds en ’s morgens.
Heerlijk om langzaam bij weg te dromen of niet en de dag mee te beginnen”.
Corrie H.

“Ik had geen specifieke verwachtingen en plannen voor de week met jou Babette.
Ik wilde eenvoudigweg meebewegen met de gebeurtenissen, ik wilde even thuis zijn bij mijzelf en bij mij alleen, ik wilde de verbinding voelen tussen vroeger en later, in het hier en nu zijn, ik wilde weer ervaren dat ik een kleine punt ben in een groot onkenbaar heelal.
………na de lunch op een terrasje in Ciney reden we het laatste stukje naar het wonderbaarlijk mooi liggende klooster in Chevetogne.
Père Dorothée wees me de weg naar het gastenhuis, jij zat klaar met de thee in de keuken, ik kreeg een prachtige kamer voor mijzelf en meteen daarna was er al de kennismaking met de kerk en de diensten.
Ik voelde me meer dan welkom.
We waren omringd door schoonheid, alle vogels zongen, de zon zette het klooster, het grasveld vol boterbloemen, de majestueuze beukenbomen, het intieme kerkhof met goudenregen en seringen en de hele omgeving in een wonderbaarlijk mooie gloed.
Het was meteen allemaal goed.

De kerk was koud, maar het zingen van de monniken ontroerde me meteen.
Ik voelde hoe oud het zingen was, ik keek naar de gewaden van de paters, hun gekke hoofddeksels die tegelijk iets van waardigheid uitstralen, ik zag het slaan van hun kruisen, het kussen van de iconen en van de grond, hoe oud is dat allemaal wel niet?
Er was vrede in mijn hart en om mij heen.
De hele week bleef die vrede als een basis in mij bestaan, alsof de zoemende stemmen van de monniken een stevige ondergrond legden voor alle andere dingen van het leven.
Ik genoot volop van het gewoon maar vrij- en zonder veel regels of aanwijzingen, (wat fijn is dat toch) te kunnen schilderen, boetseren, kleuren, knippen en plakken.
En tegelijkertijd beleefde ik er veel aan.
Ik ga graag een volgende keer weer met je mee”.
José F.

“Als je 85 bent geworden dan verandert de wereld dagelijks, zo verlies ik veel goede vrienden.
Deze kloosterweek was wel de meest bijzondere week ooit.
Ik heb ontzettend genoten van onze gesprekken, van de prachtige omgeving en het bijzondere gevoel in een heel andere leefgemeenschap te ‘wonen’.
Hun zang was wel het einde.
Ik had nog nooit zo van een koor genoten.
Die cd’s zijn mijn bijna kostbaarste bezit.
Ze hebben direct invloed op mijn stemming.
Ze zijn genezend en troostend.
Babette, ik ben er zo blij mee.
Door jou hebben we ook dat contact gehad met de monniken. ook zo heel bijzonder.
Als ik bv. erg somber ben, dan denk ik aan het gesprek met P. Cyrille…..alles wordt opzij geschoven met zijn :”So what?”.
Ik zou nog wel veel meer van de diepe belevingen willen vertellen, maar mijn zoon gaat over een paar dagen trouwen en dat vraagt allemaal bewegingen van mij: wat trek ik aan? hoe wordt mijn speech?
Ik voel mij te oud worden voor al die activiteiten.
Ik geloof dat ik een constante kamer ga zoeken in ons klooster, lekker niets aan mijn hoofd. Muziek en boeken, wandelen en, hoop ik, gesprekken met die bijzondere mannen”.
Jos S.

oktober 2012

“Wat een vrolijke herinnering aan Chevetogne!
Het was heerlijk en het heeft me zoveel gegeven.
Deze week geeft een extra inhoud aan het jaar 2012, een hele eigen kleur, bijzondere ervaring.”
B.B

“Ik denk nog vaak aan de prachtige week in Chevetogne, ik heb er een deel van mezelf terug gevonden en sindsdien gaat het ook beter met mij.”
N.G.

“Twee aspecten:
1 De ontdekking van dit zo mooie benedictijns klooster met een sfeer die ik in de huidige godshuizen niet meer vind en die verheven, troostend en hartverwarmend en zuiverend is.
De prachtige koorzang, de kaarsen, de wierook ( die ‘bij je wordt gebracht’ ) en vooral ook de eenvoud van het geheel.
2 Goede sfeer en vertrouwelijkheid onder de deelnemers door jouw manier van begeleiden.
Verrassend hoe een loslaten van je ‘besognes’ inspiratie vrijmaakt”.
C.K.

“Wat heeft het klooster met me gedaan…….van alles.
Ik ben je heel dankbaar om mee te beginnen dat je me Chevetogne hebt laten beleven.
Ik wil graag weer !!!
De hele week van bezinning heeft veel goed gedaan.
Het was een heerlijke sfeer, ik heb genoten van de muziek en de hele entourage van de gebedsruimten, het ritueel van de monniken, waaronder het eetceremonieel in het kloostergebouw. De winkel niet te vergeten!
Ik heb door het samenzijn, samen beleven en samen doen en dit alles in harmonie, veel inspiratie gekregen, heb legio plannen en ben vol goede moed”.
J.N.

“De euforie na de week Chevetogne is wat weggeëbd.
Het is moeilijk in het dagelijks leven de stilte op te zoeken.
Toch is er iets veranderd.
Ik ben niet meer dezelfde als daarvoor.
Ik was er echt even helemaal uit, uit het roerige leven.
Ik voel me veel positiever en sterker in mezelf”.
A.B.

“Wat heb jij me veel gegeven!
Het is jouw idee om helemaal naar Chevetogne te gaan voor de bezinningsweek.
En die combinatie van jouw programma en het klooster met de zingende byzantijnse monniken, was uniek.
Ik heb genoten van alle creatieve bezigheden.
Na twee keer een bezinningsweek bij Babette ben ik ervan doordrongen dat het noodzakelijk is dit eens in de zoveel tijd te doen.
Er is echt iets veranderd door deze week.
Wat is dat een weldaad om zo helemaal op te gaan in wat ontstaat onder je vingers.
Daar gaat zoveel rust vanuit.
Jouw opdrachten hebben me verder gebracht om over mezelf na te denken en hoe ik in het leven sta.
Er is een wezenlijk verschil tussen nu en vóór de bezinningsweek.
Ik ervaar de drukte anders, ga er anders mee om.
De (tijds-) druk is niet meer aanwezig, ik kan ook beter onderscheid maken in wat gedaan ‘moet’ worden.
Ik hoop dat ik dit zo kan houden!!!
In ieder geval heb ik de ervaring van deze week meegekregen, waarin mijn hele wezen tot rust kwam en mijn ziel gevoed.
Het zingen van de monniken heeft daar wel heel sterk aan bijgedragen.
Wat een goddelijke schoonheid, dat raakt regelrecht de ziel, voedsel voor de ziel, wat een verrijking om dat te mogen en  kunnen ervaren.
Jij hebt mij ook vaak geraakt.
Met jouw vragen raakte je mijn kwetsbaarheid.
Dat was goed en ik voelde me veilig.
De laatste avond heeft me diep ontroerd.
Jouw aandacht voor al onze maaksels, al die stukjes van onszelf, die allemaal een plek krijgen, verzorgd en met liefde omringd en opgelicht door al het kaarslicht.
Om door jullie allemaal toegezongen te worden met zoveel warmte en liefde, dat ontroerde me diep, best een beetje moeilijk.
Babette, je bent een heerlijk mens met een prachtige uitstraling, vrolijk en gevoel voor humor.
Gratitude was mijn engeltje en dat ben ik helemaal.
Ik kwam met mijn wens en verwoordde dat in ‘ruimte’, dat heb ik meegekregen.
Heelheid, hoofd en hart zijn verbonden en mijn ziel is gevoed.
DANK DANK DANK.”
B.B.

“Dank je wel voor deze kennismaking met de monniken en de hele plek in Chevetogne!De hele week, de plek daar temidden van de verkleurende heuvels, wij als groep, eerst wat onwennig en al snel héél vertrouwd.
Dat kwam door jouw manier van leiding geven.
Zonder oordeel, volgend en stimulerend en prikkelend was jij daar.
Het ruimte geven aan dát wat er nu op dit moment speelt in mijn leven gaf een extra dimensie aan het beleven van het klooster en de monniken.
Hun rituelen, hun samenzijn en vooral de wonderschone zang hebben mij diep geraakt.       Temidden hiervan heb ik, zo voelde dat, mijn eigen heiligheid kunnen ervaren.
Heel bijzonder! ”
J.d.V.

“De creatieve bezinning zette me tot nadenken: zien wat me bezig houdt.                                Het heeft me inzicht gegeven.
Beelden uit het verleden maakten contact met het heden, waardoor er een gevoel van ‘heling’ ontstond.
Het deed me verdriet maar ik was er ook blij mee.
Tijdens de diensten kon dit”bezinken” en een plek krijgen.
De diensten vond ik erg mooi en elke keer was de ervaring anders.
Ik werd geraakt door de discipline, overgave, broederschap, devotie en eenvoud van de monniken.
Door deze bezinningsweek is er een stuk in me geheeld, realiseer ik me dat ik in mijn huidige leven meer momenten voor bezinning wil creëren”.
R.F.

“’s Morgens begin ik de dag altijd met mediteren bij iconen.
Nu luister ik daarbij ook naar de prachtige byzantijnse gezangen want ik heb een stapeltje cd’s meegenomen”.
José H.